دوشنبه , مهر ۳۰ ۱۳۹۷
خانه / جاذبه های گردشگری کامبوج / موزه ی جنگ کامبوج را بیشتر بشناسید

موزه ی جنگ کامبوج را بیشتر بشناسید

ایده ازلی این موزه زمانی شکل گرفت که ایثار به نام اکی را (Aki Ra)، بعد از سال ها حضور در جنگ، به روستاهایی عودت که با هزاران مین پر شده بودند. او به صورت دستی، شروع به معارفه و و غیر فعال کردن آن ها کرد و سپس برخی از اقلامی را که غیر فعال کرده بود را به ارائه گذاشت. ایده او برای به نشان دادن ارزیابی كردن این مین ها اقتصادی بود که بابت آن از توریست ها، ۱ دلار دریافت کرده و سپس از آن به اعلام کمک به کودکان این روستاها مصرف کرد. در ادامه در مطلب جاذبه های گردشگری کامبوج در مورد موزه ی جنگ کامبوج را بیشتر بشناسید صحبت خواهیم کرد.

در روستاهایی که اکی را، مین ها را شناخت کرده بود، شناسا شد که کودکانی زیادی هستند که روی مین رفته و زخمی شده اند، پدر و مادرشان جان خود را از دست داده اند و یا حیران و تنها در روستاها ترک شده اند. او و همسرش پس از دیدن این کودکان، غرض گرفتند که آن ها را در جایی در کنار کودکان خودشان نگهدارند و از آن ها احتراس کنند.

موزه ی جنگ کامبوج را بیشتر بشناسید

در اصل، تمام کودکان در این مرکز قربانیان مین های ملكوتی آبی رنگ و ارضی بودند. معاصر این مرکز مراقبت از کودکان مختص آن هایی است که از مشکلات متنوعی از جمله تاثیرات وجود مین در منطقه آن ها رنج می برند. آخری ایثار مین های زمینی، این مرکز را در سال ۲۰۱۳ زمانی ترک کرد که دوره آموزشگاه خود را به ختم و آغاز رسانده بود.

جنگ افزارهای زمینی

در اوان موزه لندماین کامبوج در کنار دکه بلیط فروشی پارک انگکور وات، در کنار رودخانه سیم ریپ واقع بود و در سال ۲۰۰۶ اجازه به بستن آن صادر شد. بعد از اینکه موزه دیگر پویه نمی کرد، یک بلاگردان کانادایی که توسط فیلم سازی به نام ریچارد فیتوسی راه اندازی شد، بسته سرمایه موزه لندماین را ساخت تا بتواند برای افتتاح مجدد آن، پول جمع کند. پس از آن، در کنار بنای متقی بانتای سری، زمین آزادی شد و با کمک اهدا کنندگانی از ناپاك جهان، موزه لندماین کنونی در سال ۲۰۰۷ وا كردن شد.

بخش تسهیلات امدادی موزه، بیش از ۲۰ کودک را از روستاهای کوچک كران ها کامبوج مراقبت می کرد. این کودکان در آموزشگاهها دولتی ثبت نام می شدند تا بتوانند به تحصیلات خود دنباله دهند که این درون مایه افزون برای ترقی آن ها متجاوز كم قیمت بود. این بخش هم بخش فراگیری خصوصی خود را داشت که شامل یک سایت کامپیوتر، کتابخانه، کلاس های زبان انگلیسی و زمین بازی بود و حدودا ۱۴ کارمند داشت. بخش تسهیلات همچنین از داوطلبان برای پرورش زبان، کار در موزه و کمک های كارمند در دفتر، کمک می گیرد.

در سال ۲۰۰۸، با کمک بسته پول موزه لندماین، یک تصدق زكات دیگر و همچنین خود اکی را، یک دایره مردم ‌نهاد به نام Cambodian Self Help Demining (CSHD) در این موضع و آنجا راه اندازی شد. یقیناً CSHD از موزه جداست و به نشانی یک رتق وفتق مردم نهاد کار می کند و کار اصلی آن ها، غیر فعال کردن مین های زمینی در پلید کشور کامبوج است.

موزه لندماین کامبوج

موزه لندماین و مرکز امدادرسانی به پرورش مردم در مورد خطرات مین های خاكی کمک می کند و اضافه بر آن، کودک و جوانان در معرض خطر مین و آن هایی که تاثیرات فیزیکی و روحی بابت آن داشتند را كنف می کند. جمع بر آن، این مجموعه به تدریس کودکان می پردازد تا بتوانند به صلحجویی وارد مجمع شوند. این موزه و مرکز مددرسانی به این دلیل ساخته شد تا بتواند جایی برای تسکیل بدن، قلب و ذهن مردم تاثیریافته از جنگ افزارهای آسمانی باشد. مسئولین این مرکز ایقان دارند که عشق، نگهداری تامین و آموزش، ارکان رادیكال این هستند که یک فرد بتواند آینده بهتری را در کشور و در کل جهان داشته باشد.

اهداف

یکی از مقصدها این آلبوم این است که بازدیدکنندگان بتوانند رمان مین های ملكوتی آبی رنگ و ارضی در کامبوج را از زبان اکی را، موسس موزه لندماین کامبوج بشنوند. اکی را شخصی بود که به نشانی یک لشكری کودک به ارتش سرخ خمر رفت و برنایی خود را با جنگ هایی که برای حدودا ۳۵ سال کشورش را هامون خراب کرده بود، سپری کرد. او می گویند که مین های هوایی فلكی عرشی بر گذشته، حال و آتیه کشور سندیت می گذارند.

هدف دیگر این آلبوم این است که به جهان نشان دهد، مهم نیست که که هستید، چه كهن ای دارید و تحصیلاتتان چیست؛ شما در هر حالتی می توانید شادخواری گذران خود را استحاله داده و بر جهان تاثیری حتی کوچک بگذارید.

آخرین هدف موزه لندماین کامبوج هم به کمک کودکان كشتگر که تعیش شان تحت تاثیر مین های قدسی قرار متاثر از راه پناه های آموزشی، مسکن و خوراک است.

موزه جنگ افزارهای زمینی

این موزه حدودا ۲۵ کیلومتری شمال سیم ریپ (با توک توک حدودا ۳۰ نكته لحظه راه است) و ۷ کیلومتری جنوب بنای باایمان بانتای سری در پارک انگکور وات قرار غمگین است.

در طول مسیری که می خواهید از موزه لندماین کامبوج معاینه بررسی کنید، شما از میان روستاهای بی نظیر و مزرعه ها پلکانی برنج گذر خواهید کرد و شانس این را خواهید داشت که چشم اندازهای فوق العاده ای را تفرج کرده و از آن ها عکس بگیرید. علاوه براین می توانید روستاییانی را نگرش باصره کنید که در كشتزارها برنج، در حال کار کردن هستند که حس و حال جالبی به مصاحب خواهد داشت. شما هم می توانید جایی خارج از هرج و مرج شهرهای بزرگ، صنایع دستی تصوری مردم کامبوج را بیع کنید. این موزه به بازدیدکنندگان و هم مردم محلی این امکان را می دهد تا از مین های خاكی به صورت نزدیک ملاقات کنند، با نحوه کار آن ها آشنا شوند و نیز حالت و چندی خنثی کردن یک بمب را به طور کلی یاد بگیرند.

درباره ی سعید خانی

مطلب پیشنهادی

مسیرهای مناسب برای طبیعت گردی در کامبوج

مسیرهای مناسب برای طبیعت گردی در کامبوج

اگر سفر به کامبوج کردید و به ته جاده انشا جنگندگی ای در کامبوج بودید …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *